Bazı ruhlar evvelden aşinadır birbirine...
--------------
Kişisel bir direniştir özlemek...
--------------
NAMÜTENAHİ *ZAMANSIZ*
----—————
Önemli olan güzeli sevmek değil, güzel sevmek…
- - - - - - - - - -
İyilik iyidir :)
Ah, keşke bir yaz sabahının duru ışığını, bir pencerede duran çocuğun içindeki duygulanı, bir su birikintisinin üstünde uçan kırlangıcın havada bir eğri çizip suya doğru alçalışını betimleyebilseydi. Geleceğin romanı geçmişteki hiçbir şeye benzemeyecekti.
Bunlar karanlığın büyüttüğü olağan, gündelik seslerdi. Karanlığın kendisiyse hiçbir şeydi - bir cisim değildi, bir varlık değildi, altı üstü ışıksızlıktı, hepsi bu.
At ya da köpek gibi bir canlı olsa bile, birinin mutlak sorumluluğunu üstlenmenin, yazmak denen yabanıl ve içedönük yolculukla taban tabana zıt bir şey olup olmadığını merak etti. Koruma içgüdüsünün yol açtığı kaygı, bir başka zihne girdikçe onunla hemhal olmak, başat karakter olup bir başkasının yazgısına yön vermek, sonra da bunlara zihinsel özgürlük demek çok zordu.