Bazı ruhlar evvelden aşinadır birbirine...
--------------
Kişisel bir direniştir özlemek...
--------------
NAMÜTENAHİ *ZAMANSIZ*
----—————
Önemli olan güzeli sevmek değil, güzel sevmek…
- - - - - - - - - -
İyilik iyidir :)
Mutluluk - böyle gömülüp saklanmışlarda ve münzevilerde
nasıl bulunabilir mutluluk! Son mutluluğu mutlu adalarda ve uzaklarda, unutulmuş denizlerin arasında mı aramalıyım?
Herkes seni bıraksa, zor kullanarak kovsa bile, yalnız kalınca yere kapan, toprağı öp, gözyaşlarınla ıslat. Yalnızlığını gören ve duyan olmasa bile gözyaşların meyvesini verecektir. Sonuna kadar inan; herkes doğru yoldan sapsa, doğru yolda kalan tek başına sen olsan bile...
Okumak beni çekildiğim bu inzivada avutuyor; hem aylaklığın ağırlığından hem de sohbetleriyle canımı sıkan misafirlerden kurtarıyor. Eğer çekilen acı, altından kalkılamayacak kadar ağır değilse okumak acının açtığı yaraları da iyileştiriyor. Tatsız düşüncelerden kurtulmak için tek yapmam gereken kitaplara başvurmak
Montaigne, klasikleri okumaya çok erken yaşlarda başladı. İlk öğrendiği yabancı dil Latinceydi. Yedi sekiz yaşında Ovid’in _Dönüşümler_’ini okudu. 16 yaşına gelmeden, bir Virgil koleksiyonu satın almıştı,