“İnsanlar çocukluktan sıkılırlar ve büyümek için acele ederler.Ne var ki sonra çocukluklarını özlerler.Para kazanmak için sağlıklılarını yitirirler.Sonra sağlıklarını geri almak için de para öderler.Yarınlarından endişe ederken,bugünü unuturlar.Sonuçta ne bugünü ne de yarını yaşarlar.Hiç ölmeyecekmiş gibi yaşarlar.Ancak hiç yaşamamış gibi ölürler...”
-Platon
Ben trafiğe,aynı şeritte uzun süre kalamamaya,korna çalmaya,camdan sarkarak bağırıp çağırmaya,hep geç kalmaya,acele etmeye,kapıdan benden önce çıkan kocamı iteklemeye,hep bir şeyler unutmaya ya da unutmuş gibi hissetmeye alışmışım.Başka bir türlü yaşamın mümkün olabildiğini uzun süre bilmiyordum.