Platon, Tanrı'nın evreni kaostan yarattığını, bu kaosa şekil verdiğini söyler; ilk önce yıldızlar, sonra gezegenler, sonra da dünya yaratılmıştır. Bu görüşüyle Platon, yaratılış fikrine yıldızların ezeli bir yakıtla yandığını söyleyen öğrencisi Aristo'dan daha yakındır. ( Hem Tanrı'nın hem de evrenin ezeli olduğunu savunmasına rağmen)
....
Aristo evrenin hiçbir zaman kaos dönemi yaşamadığını, evrenin maddesinin hep bir formu olduğunu, yıldızların ezeli bir yakıtla ezelden beri yandıklarını söyler. O, evrendeki hareketliliğin kaynağını Tanrı'da bulur ve Tanrı'yı ilk hareket ettirici olarak niteler.
....
İslam felsefecilerinden Farabi, İbn Sina ve İbn Rüşd gibi önemli felsefecilerde Aristo'nun etkisi büyük oldu. Bu felsefeciler, İslam'ın yoktan yaratılış görüşüyle, Aristo'nun ezeli evren modelini birleştirmeye kalktılar ve Tanrı'nın ezelde yarattığını söylediler.
....
Fakat Big Bang'in evrenin bir başlangıcında olduğunu gösteren delilleri bu filozofları, evrenin başlangıcını göstererek düzeltmekte ve onlara karşı bu konuda Gazali gibi filozoflarca getirilen itirazların doğruluğunu ortaya koymaktadır.