yazık bu sözlüklere, var olan sözcüklerle bir yandan kendilerini diğer yandan da hepimizi idare etmek zorundalar, hem de bu kadar çok eksik sözcük varken.
eller açılıp kapandıklarında, okşandıklarında ya da vurduklarında, gözyaşlarını sildiklerinde ya da bir gülümseyişi gizlediklerinde, bir omza konduklarında ya da veda ettiklerinde, çalıştıklarında ya da hareketsiz kaldıklarında, uyuduklarında ya da uyandıklarında konuşurlar.