İstismara uğrayan her çocuk acısını çektiği kötü muameleleri, çaresizliklerini ve şaşkınlıklarını, ölmemek için bastırmak zorundadır.
Çünkü çocuk organizması bu acıların ağırlığına dayanamaz. Ancak, yetişkin biri duygularıyla baş etme imkanına ulaşabilir. O, bu imkanı kullanmazsa, bir zamanlar hayat kurtarma işlevi olan bastırma, tehlikeli, yıkıcı ve kendi kendini mahveden bir güce dönüşebilir.
Hitler ve Stalin gibi despotların kariyerlerinde onların bir zamanlar bastırılan intikam alma fantezileri, onları tarif edilemeyecek ölçüde yıkıcı eylemler yapmaya sevk etmiştir.
Bu benim teorim değil, aksine çocuk istismarlarının insan yapısının bozulmasına ve insanın kendi yapısını bozmasına, dolayısıyla dünyanın felaketine yol açacağı bir gerçektir. Eğer siz bana bu iddianın yanlışlığını ispatlayabilirseniz size minnettar kalırım. Çünkü şimdiye kadar böyle bir şey duymadım
Karşımızdaki kişi kendisi anlaşılmaya çalışmadığı sürece, kendini anlaşılır hale getirmediği sürece onu anlamaya çalışmanın tamamen boş bir çaba olduğunu da kavradım.
Sİzin teorilerinize kanmayacağım;artık ben, kolayca aptal yerine konabilen bir çocuk değilim. Bir çocuk gibi yoğun hissedebiliyor ve bir yetişkin gibi düşünebiliyorum. Bu birleşim hissetmek ve düşünmek bana kendi gerçeğime katlanmayı, yaşamayı, konuşmayı, baş kaldırmayı, yıkıcı sözüm ona uzmanların kurbanı olmamayı mümkün kıldı.
Bana bir şeyler öğretmek yerine kapıları açın korkularınız yaptığınız tahribatların bahanesi değildir ve sizi mesleğinizin verdiği sorumluluktan kurtarmaz korku onu çözmek için hissedilmelidir Yoksa başkalarına zarar veren tedavi yöntemlerini uygulayarak bunun zevkini çıkarmak değildir