Her şey aynı nefesten alır: Hayvanlar, ağaçlar, insanlar.. Hayvanlar olmazsa insanlar ne yapar? Bütün hayvanlar gitse insanların ruhu büyük bir yalnızlığa boğulur; insanlar yalnızlıktan ölür.
Geçmişi şekil alan kişi sürekli anılarını düşünür, onları dile getirir; gelecek pek önemli değildir. Geleceği şekil alan ise sürekli planlar yapar, ileriye dönük düşünür ve geçmişe o kadar önem vermez.
Önce duyusal süreçler yer alır, onun hemen ardından algı gelir. İkisi arasındaki zaman farkı o kadar kısadır ki, normal koşullar altında bu süre farkedilemez.