Hayatım mahvoldu... Yetenekli, akıllı, cesur bir insandım... Eğer kendimi kullanabilseydim ben de bir Schopenhauer, bir Dosyoyevski olabilirdim... Saçmalamaya başladım! Deliriyorum... Anneciğim, ümitsizlikten ölüyorum! Anneciğim!
Sayfa 148 - Orman Cini, 3.Perde, Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları, II.Basım
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bana akıl verdiğinizi mi sanıyorsunuz? Eğer istediğim gibi davranabilseydim, yapmam gereken şeyi siz olmadan bilemeyecek miydim sanıyorsunuz? Hepinizin bütün bu uyku verici suratlarınızdan, can sıkıcı, soğuk konuşmalarınızdan tıpkı bir kuş gibi uzaklara uçar, dünyada sizlerin var olduğunu unuturdum. O zaman kimse akıl vermeye kalkışamazdı bana. Ama özgür değilim ben.
Sayfa 136 - Orman Cini, 3.Perde, Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları, II.Basım
İnsanların anlamadığım pek çok yanı var. Bir insan her şeyiyle güzel olmalı: Yüzüyle, giysileriyle, ruhuyla, düşünceleriyle... her şeyiyle... Yüzlerinin ve giysilerinin güzelliğiyle başımı döndüren kişilere sık sık rastlıyorum; fakat, ruhlarına, düşüncelerine gelince, aman Tanrım! Güzel bir kılıf içerisinde bazen öyle kara bir ruh gizlenmiş oluyor ki, hiçbir aklıkla ağartamıyorsunuz...
Sayfa 124 - Orman Cini, 2.Perde, Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları, II.Basım
Birazdan yağmur yağacak, tabiat tepeden tırnağa canlanıp açılacak, derin derin soluyacak. Fırtına yalnız beni canlandırmayacak. Hayatımın geri gelmemek üzere yok olup gittiği düşüncesi, gece gündüz bir hortlak gibi boğuyor beni. Bir yığın küçük, değersiz, ufak tefek şey için aptalca harcadığım gençlik yılları yok artık, bugün korkunç anlamsız bir yaşam sürdürüyorum.
Sayfa 119 - Orman Cini, 2.Perde, Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları, II.Basım