Ölümü hiçe saymalarını göklere çıkarıyorlar. Ölümü hiçe saymak nedir ki? Köklerini kabul edilmiş bir sorumluluk duygusundan almıyorsa eğer, yoksulluk ya da aşırı toyluktan başka şey değildir. Genç yaşta intihar eden birini tanımıştım. Hangi aşk acısı kalbine özene bezene bir kurşun sıkmasına yol açmıştı bilmiyorum. Nasıl bir edebi özentiye kapılıp da bu işi beyaz eldivenler takarak yapmıştı onu da bilmiyorum ama bu hüzünlü gösterinin bende soyluluk değil sefalet izlenimi bıraktığını anımsıyorum. O güzelim yüzün gerisinde, o insan kafasının ardında hiçbir şey, ama hiç bir şey olmamıştı. Tüm diğerlerine benzeyen sersem bir küçük kızın imgesi dışında.