Günay Çörtük
@gCortuk
Ars Longa Vita Brevis
Türkiye'de öğretmen en önemli meseledir. Bu öğretmenlerimizi ıslah etmezsek, ellerinden tutmazsak, yeni nesillerini olsun kurtaramazsak, yaşam kalitelerini yükseltmezsek, niteliklerini desteklemezsek, onları fakirlikten çıkaramazsak, gelecek nesillerin hayatı düzelmez. Yoksa bizleri bekleyen hüsrandır.
Sayfa 159
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Ben bir yerin nasıl olduğunu öğrenmek için, küçük insanın nelerle mutlu olduğuna, şehirden ne kadar istifade edebildiğine bakarım. Çünkü burjuvazi yolunu her yerde bulur ama küçük insan bulamaz. Burjuvazi her yerde mutlu olabilir, küçük insan olamaz.
Sayfa 156
kurtuluş
Hasret toz gibi
Önce çayımıza karışıyor sonra kanımıza
Yalnızlık köz gibi
Önce bizi kastediyor sonra canımıza
İnsan aymaz aylak gibi
Biraya alışıyor karanlıkta
Bir aya kalmaz göçeriz
Kurtulur insanlık da...
Sayfa 109
İçinde biraz ben
Her şey yerli yerinde
Her şey ayrı yazılıyor
Ne güzelmiş kafası bu repliklerin
İğnelerin
İpliklerin
Senin elbiselerin yine senin
Kar senin
Yosun senin
Hepsinin içinde biraz ben olayım
Daha da bir şey istemem
Garip bir zanaattir tüyden hafif olmak
Üçten asal
Merdiven altı yasal
Senin taraçaların yine senin
Başak senin
Kuş senin
Bir fırtına kopuyor içinde öğlen esen meltemin
Fırtına gizlenmiş rüzgâr içine
Dünya işine
Darılmadım darlandım
Cumhuriyet senin cumhuriyetin
Özerklik yine senin
Bir gün hemfikir olacağız ve cehennem donacak bence
Haklısın diyeceksin gözlerimin içine bakıp
Afrika donacak
İstersen Afrika'yı da
Sayfa 86
Alavere
Yine o günlerden biriydi
Oturmuş iki sevgili
Boşa kürek çekiyorduk acelemiz var gibi
Alaca karanlık, verece nihilist bir önyargı
Ve galiba ufak bir dozda kara sevda çıkmıştı ceplerimizden
Hayat diyorduk
Ne kadar alıngan oluyor
Biraz mizah ve başkaldırı yakalarsa düşlerimizde
O günlerden biriydi
Makyavel bir aşkın akşamüstü çarpıklığında
Çarşaflarımız kızarmış ekmek ve tütün kokuyordu
Biz hızla yol alıyorduk durmadan
Yol bizi katiyen almıyordu
O günlerden biriydi
Cuma
Saat On Dört
Aylardan Nisan
Gittin sen ve ben anladım ki
Vardığı yerde değil, durduğu yerde yaşlanıyor insan
İnsaf
Hele ki senin elindeyse;
Yaramaz bir çocuğun,
Oynarken bozduğu alete dönüyor yaşanmışlıklarım...
Sayfa 75