Gamze
@gamzaras
Her insan derinliklerinin zararına ilerler; her insan kendinden kaçan bir mistiktir.
Tabiatın müthiş bir işleyişi var. Hepimiz bambaşka yaşamlar sürüyoruz lakin gerçekten yaşayabilen ve bu işleyişin farkında olan insan sayısı öyle az ki. Her sabah güneşin doğuşuyla başlayan ve insanın idraki için gün içerisinde çeşit çeşit dönüşümlerle karşımıza çıkan oluşumlar bizi nereye götürmeye çalışıyor diye düşünüyorum. İnsan sadece bu dünyaya yiyip içip çalışmaya mı geldi? Yoksa bir oluşumu tamamlamaya mı geldik? Evrenin ve insanın bu basitlikten ibaret olmadığı aşikar. Her ruh filizlenip kök salarak hakikati aramakla görevlendirildi. İnsanın özünde zaten "anlamak" kavramı ön plana çıkmıyor mu? Var olduğumuz günden beri bir şeylerin peşinde koşuyoruz lakin artık çok azımız anlamak peşindeyiz. Tabiatın temel ilkelerinden kopmak bize oldukça büyük külfetler yükledi. Karışıklığın içerisinde debelenip duruyor üstelik bir yere de varamıyoruz. Oysa bir insanın en büyük gayesi yüksek benlik algısına yani kendisinin en iyi şekline ulaşmaktan başka bir şey değildir. Yalıtılmış ve arıtılmış birer insan olmak ulaşacağımız en üst noktadır diye düşünüyorum. Peki bu insan nasıl olmalı? Bu insan öncelikle yüksek bir "anlamak" yeteneği geliştirmiş, kendisine ve çevresine karşı arı bir algı açıklığı ile bakabilen, ruh ve beden ayrımının farkına varmış, olay ve olguları farklı yönlerden değerlendirebilme kabiliyeti edinmiş kısacası duyularını ve duygularını yerinde kullabilen insandır. Böyle bir insan olmak için yapmamız gereken ilk şey bakmaktan geçer. Yaratılan bütün taneciklerin farkına varıp bu yaratım olgusunun bütün bedenimize nüfuz etmesini sağlamalıyız. Şayet ciddi bir toparlanma gerekiyor insanoğluna. Tabiatın döngüsünü bu denli tahrip ederek aslında insanın yaratılışını zedelemekten başka bir şey yapmıyoruz. Ve ne yazık ki amacından sapmış kendisine