Gamze
@gamzeeea
418 okur puanı
Ağustos 2018 tarihinde katıldı
İnsandaki çocuk vicdanı,tohumdaki öz gibidir.Ve o öz olmadan tohum filizlenemez,gelişmez.Yeryüzünde bizi neler beklerse beklesin,insanoğlu doğdukça ve öldükçe,insanoğlu yaşadıkça,hak ve doğruluk denen şey de var olacaktır.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Eskiden insanların kellesini uçururlarmış da kimse ağzını açıp bir şey söyleyemezmiş.Aksine daha çok sever,daha çok sayarlarmış üstlerini.Öylesi iyi işte!
İnsanlar niçin böyle yaşıyorlardı?Niçin bazıları iyi bazıları kötüydü?Niye bazıları mutlu,bazıları mutsuz?Niye bazılarından herkes korkar da bazılarından kimse korkmaz?Niye bazılarının çocukları var,bazılarının yok?Niye bazıları başkalarına maaş verdirmeyebiliyor?Besbelli,en iyi durumda olanlar en çok aylık alanlardı.
Dedem diyor ki,atalarının adlarını,kim olduklarını unutanlar,kötülük yapmaktan utanmazlarmış.Çünkü o zaman insanın nasıl biri olduğunu ne çocukları bilirmiş nede çocuklarının çocukları.