Bir zamanlar ıssız yerlere gidip kendi ruhunu bulmaya çalıştığını söylerdi.Sonunda kendi öz ruhu sayılabilecek bir ruhu olmadığını anlamış.Koskoca bir ruhun bir küçük parçası onunmuş.Issız yerler iyi değildir,derdi.Çünkü kendi payı olan o küçük ruh parçası,diğer ruhların arasında olmadıkça,bütünün yanında olmadıkça hiçbir işe yaramıyormuş.
Ama şimdi anlıyorum...insanoğlu tek başınayken bir halt değildir.
Bir tek şeyi iyice öğreniyorum.Her zaman,her gün,hep aynı şeyi öğreniyorum.Başın dertteyse,canın yanmışsa,bir şeye ihtiyacın varsa...fakir insanlara git.Sana ancak onlar yardım eder...yanlız onlar.