En çok korktuğu şey hayaldi.Bu ikiyüzlü yol arkadaşı,bir bakıma dost,bir bakıma düşman;inanmadığın zaman dost,tatlı akışına kapılıp gittiğin zaman düşman.
Istırabına sabırla katlanırdı,çünkü nedenini başkalarında değil,kendinde arardı.Sevinçleri de yoldan çiçek toplar gibi koparır ve daha solmadan atardı;böylece her zevkin dibindeki acı tortuyu tatmazdı.
Vücudunda fazladan hiçbir şey yoktu;hayatında manevi taraflarla pratik taraf arasında bir denge kurmaya çalışırdı.İki tarafı birbirine paralel yürür,bazen birbirine karışır,fakat hiçbir zaman kördüğüm haline gelmezdi.