Gamze
@gamzeli_kitapp
Yaklaşık doksan yıldır yaşıyorum ve hiçbir şey bilmiyorum. Doğanın korkunç ritüellerini seyrettim ve kendi varlığımın basit içgüdüleri içinde yaşadım, şimdi sona geldiğimde bilgelikten eser yok. Benimle bu küçük zavallı yaratıklar arasında ne fark var? Örümcek ağını örer, o kadar. Ben bilincimi örüyorum, bu konuşma tiryakisini, çok yakında sesi kesilecek bu aylak gevezeyi. Ama hepsi bir rüya. Gerçeklik çok zor. Hayatımı bir rüya içinde yaşadım, şimdiyse uyanmak için çok geç.
Reklam
"Başka bir öğüdün var mı?" diye sordu çocuk.
"Ne kadar değerli olduğunu, sana nasıl davranıldığıyla ölçme," dedi at.
"Yaptığın en iyi keşif neydi?" diye sordu köstebek.
"Bu halimle yeterli olduğum," dedi çocuk..
"Kara bulutlar geldiğinde; yoluna devam et..."
"Büyük şeyleri kontrol edemediğini hissettiğinde; burnunun dibindeki sevdiğin şeylere odaklan."
"Bu fırtına da geçer..."
Fırtınadan sonra
"Yolumuz çok uzun," diye iç geçirdi çocuk.
"Evet ama bak ne kadar yol kat ettik," dedi at.
Keşke bazı şeyler hiç söylenmemiş olsaydı. İnsan gelişigüzel söyleyiveriyor bir sözü, gerçekte öyle kastetmeden, düşünmeden, hatta anlamadan. Böyle düşünmeden söylenmiş şeyler için affedilmeli insan.
Reklam