Dün akşam okumaya başlayıp bugün sabahın bu erken saatlerinde son sayfasını kapattigim çok sevdiğim yazar İrvin Yalom'un bu kitabı bende , bazı duyguların bizzat tecrübe edilmeden hissedilmesinin ve anlaşılmasının imkansız olduğu düşüncesini oluşturdu. Yıllarca yas ve ölüm kaygısı üzerine çalışmalar yaptığı ve danışmanlık verdiği halde ,ancak ve ancak bizzat kendi başına geldiği zaman bu duyguyla gerçekten yüzleştigini anladığımız Yalom , yine de hayatını ne kadar dolu dolu yaşarsan ölümünün de o kadar az trajik olacağı fikriyle bitirdiği kitabında ; koskoca bir hayatı sevgiyle , çalışmakla ,üretmekle , başarıyla , yazmakla , kendini sürekli geliştirmekle , başkalarına yardım etmekle , ailenin önemiyle , hayat arkadaşının bir ömrü nasıl degistirebilecegi ve guzellestirebilecegiyle muhteşem bir örnek teşkil eden hayatını kendi gözünden anlatarak , zihnimde keyifli bir tat bırakmıştır.