gammzze
@gamzeyildirimli
yüksek lisans
14 okur puanı
Ağustos 2022 tarihinde katıldı
Bazen Düşünmek, Okumaktan Daha Gürültülüdür
Sally Rooney ’nin Intermezzosu, adına yakışır şekilde hayatın arasında kalmış bir geçiş gibi. Ne tam bir fırtına, ne tam bir durgunluk. Bir anı yaşarken başka bir anı düşünen karakterlerin zihninde dolaşırken fark ediyorsunuz: Aslında yalnız değilsiniz. Çünkü siz de kitabı okurken, tam o anda değilsiniz; siz de başka düşüncelerle boğuşuyorsunuz. Bu, kitabın sizi dışarı atması değil — sizi kendinize döndürmesi.
Peter ve Ivan’ın ilişkiler üzerine ilk sohbetleri, yalnızca bir yaş farkı meselesi değil, iki ayrı bilinç hâlini temsil ediyor. Peter’ın, Naomi’nin onunla yalnızca güvence için birlikte olduğunu düşünmesi bir tür orta yaş çaresizliğini barındırıyor. Ama ardından Ivan’ın da 36 yaşındaki bir kadınla ilişkisi olduğunu öğrendiğimizde bu yaş, güvence ve dürtü denklemine yeni sorular ekliyor. Rooney burada ahlaki ya da duygusal bir cevap vermiyor; tam tersine, cevapları askıya alıyor ve bizi düşünmeye bırakıyor.
“Kişisel değerleri hakkında inandığı her şeyi anlamsız kılıyor onlar. Fakat durumu kabullenmek, hayatın bir anlığına anlamsızlaşmasına izin vermek, karşısındaki kişinin kollarında olmak basitçe iyi hissettirmiyor mu yine de?” (s.132)
Kitaptaki tüm karakterler, bir şeylere sadık kalmaya çalışırken aslında en çok kendilerine ihanet ediyor. Bu ihaneti kusur gibi değil, bir insanlık hâli gibi okuyoruz. Zihinden geçen düşüncelerle konuşmalar arasında sürekli bir boşluk var; bazen karakter konuşurken bile zihni başka bir yerde. Tıpkı bizim gibi. Tıpkı seninle bir kahve içerken başka birine kırgın olman gibi. Tıpkı gülümserken içten içe “keşke böyle olmasaydı” diye düşünmen gibi.
“Artık kendi geleceğini gözünde canlandıramaz oluyor. Beş yıl değil, beş hafta sonrasını bile göremez hale geliyor.” (s.276)
Bu satırlar yalnızca bir karakterin değil, duygusal buhranın
Sally Rooney ’nin Intermezzosu, adına yakışır şekilde hayatın arasında kalmış bir geçiş gibi. Ne tam bir fırtına, ne tam bir durgunluk. Bir anı yaşarken başka bir anı düşünen karakterlerin zihninde dolaşırken fark ediyorsunuz: Aslında yalnız değilsiniz. Çünkü siz de kitabı okurken, tam o anda değilsiniz; siz de başka düşüncelerle boğuşuyorsunuz. Bu, kitabın sizi dışarı atması değil — sizi kendinize döndürmesi.
Peter ve Ivan’ın ilişkiler üzerine ilk sohbetleri, yalnızca bir yaş farkı meselesi değil, iki ayrı bilinç hâlini temsil ediyor. Peter’ın, Naomi’nin onunla yalnızca güvence için birlikte olduğunu düşünmesi bir tür orta yaş çaresizliğini barındırıyor. Ama ardından Ivan’ın da 36 yaşındaki bir kadınla ilişkisi olduğunu öğrendiğimizde bu yaş, güvence ve dürtü denklemine yeni sorular ekliyor. Rooney burada ahlaki ya da duygusal bir cevap vermiyor; tam tersine, cevapları askıya alıyor ve bizi düşünmeye bırakıyor.
“Kişisel değerleri hakkında inandığı her şeyi anlamsız kılıyor onlar. Fakat durumu kabullenmek, hayatın bir anlığına anlamsızlaşmasına izin vermek, karşısındaki kişinin kollarında olmak basitçe iyi hissettirmiyor mu yine de?” (s.132)
Kitaptaki tüm karakterler, bir şeylere sadık kalmaya çalışırken aslında en çok kendilerine ihanet ediyor. Bu ihaneti kusur gibi değil, bir insanlık hâli gibi okuyoruz. Zihinden geçen düşüncelerle konuşmalar arasında sürekli bir boşluk var; bazen karakter konuşurken bile zihni başka bir yerde. Tıpkı bizim gibi. Tıpkı seninle bir kahve içerken başka birine kırgın olman gibi. Tıpkı gülümserken içten içe “keşke böyle olmasaydı” diye düşünmen gibi.
“Artık kendi geleceğini gözünde canlandıramaz oluyor. Beş yıl değil, beş hafta sonrasını bile göremez hale geliyor.” (s.276)
Bu satırlar yalnızca bir karakterin değil, duygusal buhranıngammzze
İntermezzo kitabını yeni bitirdim. Burada da kitap hakkında incelemelere bakarken sizin yorumunuza denk geldim. Çok güzel ifadelendirmişsiniz. Benim için romana dair hissiyatımı dillendiren genel bir çerçevelendirme oldu yazınız. Zihnimde parça parça olanları bir bütünlüğe kavuşturdu. Kaleminize sağlık. Belirtmeden geçemedim
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
gammzze
, bir kitap okuduPuan vermedi·160 syf.·
2022 13. kitabı
gammzze
"... Dilemeyi hiç sevmezsin. Dilekte bulunmak kendimi tasarlamayı bırakmaktı. Dura dura yaşama hevesinden olsa gerek beklentileri uluorta etrafa saçma telaşını yersiz buluyordun"
" Sanmak ... Ne harikulade bir şey. Bir şeyin olma veya olmama olasılığını aynı anda benimseyip olabileceğine daha çok inanmak ne tılsımlı bir düşünüş."
" Zikir, kürek çeken denizcinin, ağacı baltalayan oduncunun, örse vuran demircinin bütün varlığıyla dünyaya katıldığı bir çalışma zamanıymış eskiden."
"... henüz bir kıvılcım, ateşin dibindeki kızgın taş, yanmaya başlar başlamaz çıtırdayan kuru dallar denli yalın bir niteliğin vardı. Bir dağ yamacındaki gümüşkırı kayaçların gözüyle bakıyordun olan bitene."
" Hikaye anlatmak şekil çıkarmaktır zamandan "