...çerden çöpten de olsa insan illaki bir baba yaratıyor Ziya Bey, başka türlü var edemiyor kendini; koku kırıntılarını tutup, ölgün gölgeleri ve titreşimleri tutup ya da boşlukları bile tutup işte böyle babaya dönüştürüyor benim gibi.
Sessizlik onun için bir çeşit küskünlük hırkası mıydı, yoksa muhtemel saldırılara karşı kuşatılmış kalın bir zırh mıydı hiç bilmiyorum.
Şımarmak da, biliyorsunuz, çocukluğumuzdaki ruha misafirliğe gitmektir.
Sonun son olduğunu bilince insan telaşlanıyor haliyle.
Sihir gibi, haz gibi ya da uyku gibi insanı tutup olduğu yere gevşek iplerle bağlayan bir daha da bırakmayan bir ağırlıktı.