Remy de Gourmont, Livre des Masques
Mavi kuş, zamanın rengi,
beni tanıyor musun? Bana bir işaret ver:
Gece bize hıçkırık dolu bakışlar atıyor ve ay seni kuğular gibi beyazlatıyor..
Saçlarını dağıtır rüzgar
Öyle her sabah acemi bir aşık gibi düşersin yollara
Kanarsın da kanarsın
Milyon kere kanarsın adaletine dünyanın
Çünkü saf ve bezginsen
Dilinde pas tutmuşsa şiir
Yüreğin yılların kirinde tutuşmuşsa
Ve
Varlığını adadığın o ölümlü insan ırkına kanmışsan
Yine de sen her gün her gece kanarsın da kanarsın milyon kere yanarsın
...
-Hüsnü Bala
Reklam
Döneceksin Biliyorum, Delal
Bir kapı kapandı, evet, rüzgarı kaldı odada,
Adımların uzaklaştı ama ayak izlerin hala burada.
Gidişin bir vedadan çok, uzun bir mola gibi,
Yarım kalan bir şarkı, dudağımda asılı duran mısra gibi.
Delal; Gözlerin arkada kaldı, gördüm giderken,
İçindeki o gizli pusulayı koparamadın benden.
Şimdi yollar seni yoracak, yabancı eller üşütecek,
Biliyorum, o tanıdık sıcaklık seni yine bana getirecek.
Delal; Sana "kal" demedim, çünkü gitmen gerekiyordu,
İnsan bazen kaybolmadan yönünü bulamıyordu.
Ama içimde öyle mağrur, öyle emin bir his var:
Bu ayrılık, kavuşmaya giden en uzun yol kadar.
Bekliyorum seni Delal…
İçimde ne bir öfke, ne de geç kalan bir telaş,
Sadece yokluğun vuruyor kıyılarıma, gözlerimde biriken yaş.
Şimdi her sokak lambası seni fısıldar, her rüzgarda kokun gizli,
Zaman bile silemez içime kazıdığın o derin, o silinmez izi.
Sen orada yabancı kollarda üşürken, ben burada eksileceğim,
Ama her gece sabaha döner gibi, seni yine aynı aşkla bekleyeceğim.
Yüreğindeki o son yangın seni bittiğin yerden yakıp kavurduğunda,
Bavulunda ağır bir özlem, gözlerinde darmadağın bir pişmanlıkla...
Döneceksin, en çok ait olduğun o limana.
Delal; İşte o gün, ayak bastığın her yer çiçeklenecek,
İstanbulda tifüs, memlekette zelzele, dışarıda harp, ben sana aşığım işte. İşte 1942 senesinin 21 Haziranının gece yarısından sonra saat üç buçukta uyanık, beyaz şimşeklerin çaktığı yağmurlu bir gecenin sana tebliği:
Reklam
Reklam