36. BÖLÜM
🌹 İnci 🌹
Göz kapaklarımın ardında gece boyu süren amansız savaşın yorgunluğuyla uyandım. Yalnızlık ve pişmanlık, temmuz sıcağının altına saklanmış bir kış
Bu gece bu notları alırken; ruhumun ne kadar yorgun, dünyanın ise ne kadar hızlı geçtiğini bir kez daha fark ettim. Bediüzzaman’ın o sarsıcı cümlesi yankılanıyor odamda: 'Fâniyim, fâni olanı istemem.' Gerçekten de, sonu olan hiçbir şey kalbi tatmin etmeye yetmiyor. Zerreyiz ama sonsuz bir Güneş’e muhtacız.
Yalnızlığım, bir gün aniden kapımı çalan bir yabancı değildi; o, çocukluğumun geçtiği o çıkmaz sokaktaki rütubetli duvar nemi gibi yavaş yavaş işledi ruhuma. Hatırlıyorum; bir sonbahar akşamüstüydü,