İnsan bazen içinden konuşur, içinden inanır,
içinden dua eder. Bazen içinden kırar, kırılır.
Bazen içinden küser, bazen içinden ağlar. İnsan
bazen içine çekilir; huzursuz etmek istemez.
Bazen içinden dua eder; mutlu olsunlar ister.
İnsan bazen içinden çıkamaz. içlerinden çıkar.
'Dünya diz çöktüğüm yer kadardır
Diyor ya şair.
Ah seccademi serdiğim şu mermer
taşları özledim.
Dünyanın çöktüğüm yer kadar olurken
Karşımda koca bir dünyanın var olmasını
nasıl özledim..🕋