Maze Demir
@geceye1kitap_
İsyan ile sitemin düetini bestelerken çığlıklarla, Varlığını hissettirir yaradan, susarsın...
Şu anda okuduğu kitap
Hepimiz bir son kullanma tarihi ile doğarız, sadece onu bilmeyiz.
Hayat bir yerde kalmak için çok kısa. Ama ne kadar uzağa gidersek gidelim eninde sonunda kendimizi başladığımız yerde buluruz .
Olgunluk acının geçmesi değil onunla kavga etmeyi bırakmaktır…
Kurtlar yara almıştı, hem de ağır bir yara. Eğer hayatta kalmayı başarırlarsa bunun bedelini daha ağır ödeteceklerdi, bu kurdunun değişmez töresiydi.
Ev, odamda yüzen kiraz çiçekleri ile uyandım, Marigold ve Astrid ile çay içtiğim yer. Ev, sayfaları sertleşmiş eski kitaplarla ve onların arkasından bakan en tatlı gülümsemeyle karşılaştığım yer. Ev, tuz ve deniz kokusunun, her zaman beni güldürecek kadar neşeli bir kahkahaanın olduğu yer. Ev, bedenimdeki en yumuşak dokunuşu olduğu, başkalarının korktuğu şeyin beni güvende hissettirdiği yer. Ve ev, yemek masasında aptal, buz gibi bir piçle tartışırken ona ekmek fırlattığım, arkadaşlarımın ailemin benimle birlikte güldüğü yer.
