Çok düşünmüyorum bu aralar...
Hayatımın üzerindeki kader, kısmet elinin gölgesinde dinleniyorum...
Çok söyleşmiyorum artık yaşanılanlarla...
Yaşayacaklarımın, tahmin edilememezliğinin sınırsızlığında dolaşıyorum...
Neden iyi hissederiz?
Çünkü olacak olanları, sanki hiçbir zaman olmayacakları konusunda, kolayca kanan ve adına kalp denilen organımızı kandırdığımızdan dolayı iyi hissederiz...
Biraz düşünce bizi karamsarlığa itiyor...