-ruha karşı şimşek gibi açıldığı anda biten-
Zavallı hafıza! Günden güne yol olduğunu hissettiğimiz vücut denilen şu toprak yığının üzerinde devamlı kalmaya çalışır durur.
Hüzün vericibir bakışı senelerce korur; bir sözü, bir tebessümü yıllarca saklar
Karşı tarafta göğün mavi gölgesi altında omuz omuza yükselmiş dağların üzerinden dökülüp gelen bir rüzgar, saçlarını dağıtarak görmüş olduğu bir rüyayı yani memleketini hatırlatarak ıstırap çeken kalbine anlaşılmaz bir surette teselli veriyordu.