Bu dünyadaki en büyük dert; Allah’ı tanımamak yani imansızlıktır. Ondan sonraki en büyük dert, tanımanın yani inanmanın hakkını vermemektir. Bu dünyada gerçek anlamda rahatlama, ferahlama yoktur. Hadis der ki; “Dünya müminin zindanı, kafirin cennetidir“
Bu dünyada varoluş sebebimiz imkanları aşıp Kemal’e ulaşmaktır. Bu çabaya yeri geldikçe sevgiye de (o sevgiyi kaybetme ihtimalinden doğan) korkuya da ihtiyacımız vardır. İçinde saygı ve azamet barındırmayan bir sevgi, merhamet ve şefkat barındırmayan bir korku kadar işlevsizdir.