Sistem insanı meşgul eder.
Çünkü meşgul bir insan,
sorgulamaz.
İnsan hayatın devam ettiğini düşünür.
Günler geçer, işler yapılır,
sorumluluklar yerine getirilir.
Ama bu akışın içinde,
çok az insan durup şunu sorar:
“Ben gerçekten ne yapıyorum?”
Sistem bu sorunun sorulmasını istemez.
Çünkü sorgulayan insan,
itaat eden insan değildir.
Bu yüzden insan sürekli meşgul tutulur.
Çalışır, tüketir, tekrar çalışır.
Ve bu döngü,
hiç bitmeyecekmiş gibi devam eder.
İnsan bilir ki,
yerine başkası gelebilir.
Bugün o çalışmazsa,