-Anlıyor musun, kıskanıyorum. Bir deli gibi, bir çılgın gibi kıskanıyorum. Bu gözleri, beni deli eden, çıldırtan bu güzel gözleri, bu siyah gözleri kıskanıyorum. Onlarda bir başka hissin, bir başka hayalin gölgelerini görmek istemem. Onlarda yalnız ben yaşamak, yalnız ben ölmek isterim.
…fakat bir kere mahvedilen, tekrar hayat bulmuyordu.
Olmayacak bir şey için insan niçin kendisini üzmeliydi?
Bir saniye, küçük bir tereddüt anı… Sonra, derin ve edebi bir uçurum…