O an için, dünyanın ona sunduklarının arasında neye ihtiyacı varsa, zihnine sadece onları kabul ediyordu. Üşümeye ihtiyacı yoktu, dolayısıyla soğuğu hissetmiyordu.
Çevrem insan etiyle doluyken ne denli aptalsam, kendimle baş başa kaldığımda o kadar zekiydim. Ben sokağa çıktığımda herkesin tanrı olduğu bir dünyadaki tek ölümlüyken, kendimi kapattığım duvarların arasında o tanrıların tanrısıydım…