18 yaşımın son demlerinde, serin bi yaz akşamındayım. 18.. Önceden bu yaş hep tılsımlı gibi gelirdi bana, sanki insan hayatının en güzel yaşanması gereken yılıymış gibi.. Belki ilerki yaşlarda ah on sekize dönebilsem diyen çok insan gördüğüm için, bilmiyorum.
Şimdi son günlerini yaşıyorum. Tuhaf hisler içerisindeyim. Geriye bi yandan içimi ısıtan hayaller bıraktım, öbür yandan gerçekle örtüşmeyen, aldanmacalar..
Ama şu günlerde kırdığım bi inanç var;
Hep daha güzeli bekliyor beni, evet belki yolda, yarında, ötede ama hep orda bi yerlerde, beni bekliyor..
Kendimle ters düşmeden alacağım kararlar,
yeni yüzler, gülüşler, dostluklar..
İyi ki yoldayım..
İyi ki yolumda yanıma aldığım her şeye yer var..
youtu.be/tLCaV6dsY2I
18.06.2021
00.34
'Çok güzelsin ama bu, yüzünle alakalı bir mevzu değil. Kurduğun veya yazdığın cümlelerle, ses tonunla veya saçının uzunluk ölçüsüyle alakalı. Ya da retinanın etrafındaki o koyu çemberle ve elmacık kemiklerinle. Ama kesinlikle yüzünle alakalı değil. Sen, parça parça güzelsin. Bütünken ise diyecek kelime bulamıyor insan...'
'Yapboz parçasıydı insanlar belki de ve sadece her iki tanesi tamamlıyordu birbirini. Kimisi bulabilmişti parçasını, kimisiyse yanlış parçayı kendini tamamlamak için zorlamaktaydı...'