kelimelerin arasından süzülerek bir çırpıda okuyacağınız bir kitapla daha karşımıza çıkıyor yazar
tek taraflı aşkı, ömrünün son anına kadar sevgiyle kabul etmiş genç bir kadının öyküsü
kadının beyaz güllere atıfta bulunarak kendini anlatmaya çalışması, sesiz çığlıklarıydı resmen
böyle büyük bir tutkunun bilinmeyen bir kadının etrafında anlatılması tek bir tarafın tutkulu aşkının mükemmelliğini vurguluyor
bu kitabın bana öğrettiği bir diğer şey ise yaşamak için sevilmek değil sevmekte yeterliymiş
sevecek bir şeyimiz kalmayınca yaşamakta anlamsız kalıyormuş...
yazarın kaleminin ve kelimelerinin gücüne bir kez daha farkına vardım...