Duygusal boşlukta mıydım bilmiyorum ama fena ağlattı. Herkesin kendinden bir parça bulacağına eminim. Bitmeyen kavganın bitmeye mahkûm aşıkları yüreğimi yaktı..
Bazı çocuklar kolayca sevilir ve ihtiyaç duydukları sevgiyi, onayı, kabulü bekletilmeden alır ebeveynleri tarafından. Gülşah'ın böyle bir şansı olmadı hiç. Gülşah ömrü boyunca sevilmek için çabaladı. Başının okşanması, aferin kızım denilmesi için var gücüyle çabaladı ama başka çocukların kolayca aldığı besleyici tutumlar Gülşah için hep mücadele sebebiydi ve tarih tekerrür ediyordu Gülşah için.
"Hikâyemi okurken bana ağlıyormuş gibi hisset, kendine kendin için ağladığını itiraf edemeyerek. Kız bana, üstüne kendine duyduğun kızgınlığı da ekleyerek. Yapabilecekken yapamadıkların, yaşayabilecekken yaşayamadıkların aklına gelecek, boğazın düğümlenecek..."
" Kim miyim ben? Merak ediyorsanız etrafınıza bakın. Sokakta karşılaştığınız binlerce kadından biriyim. Babasından yediği tokadın izi hâlâ yanağında duran, bir hata yaptığında hatası yüzünden günlerce cezalandırılan, dayak atılan, pekiyi almak yerine iyi aldığı için başarısız ilan edilen, söz dinlemediğinde kapı dışarı edilen, sevilmekten vazgeçilen, çocukluğu çalınmış o küçük kız çocuğuyum ben. "