gülçin coşkun
@glcncskn1
Gördüğünüz şeyi kınamadan,kendinizi başkasıyla kıyaslamadan,daha güzel ya da erdemli olmayı istemeden kendinize bakabilirseniz ,yalnızca ne olduğunuzu gözlemleyip bunu kabullenirseniz,son derece uzağa gidebilmenin mümkün olduğunu da görürsünüz. O zaman yolculuğun da bir sonu olmaz.
Zihin kıyaslamayı ,yargılamayı,değerlendirmeyi bırakıp anbean,değiştirmek istemeden olanı görmeyi başardığında-işte bu kavrayışta sonsuzluğu bulacaktır.
Gerçekten ne yapmak istediğinizi bilmezseniz,zihniniz yalnızca sıkıntı,çürüme ve ölümle yüklü bir döngüye girer. Bu yüzden daha gençken ne yapmayı gerçekten sevdiğinizi öğrenmeniz çok önemlidir; ve bu,yeni bir toplum yaratmanın tek yoludur.
İnsan acı da çekmek ister bazen... Her şey gibi acılar da bağımlılık yapar... Tüm sokaklarına üç noktalarla barikatlar kurulmuştur benim gibilerin... Ah! Kahrolasıca yalnızlık ve hüzün! İçimize bir darta saplanan oklar gibi aniden saplanıveren korkular...
