glouvergray
@glouvergray
Dreamer
Pluviophile
~ lá ilyĕ i ranyar vanwë nar ~
10 okur puanı
Mayıs 2019 tarihinde katıldı
Muhteşem Gatsby·200 syf.·Edebiyat
7/10
2019 28. kitabı
"Böylece asılıyoruz küreklere, geçmişe doğru savrulup dursak da, teknelerimizle akıntıya karşı ilerlemeyi sürdürüyoruz."
•
•
İlk olarak şunu yazmak istiyorum; kitabın ilk cümlesi de son cümlesi de epey iddialıydı. Kitap okurken alışkanlığımdır, yazarın gözünden bakmaya çabalamayı acayip severim. Muhteşem Gatsby'de de bolca yaptım bunu. F. Scott girişe böyle bir cümle koymakla neye hazırlıyor beni? Neye olacak, bol çalkantılı bir serüvene hazırlıyormuş.
Bol derin karakterli, bol köşeli, bol entrikalı bir serüven.
Kitap, Jay Gatsby adında bir karakterle ilgili, genel anlamda. Öyküyü bize aktaransa Nick Carraway adında biri. Kitabı okumadan önce Gatsby denince aklıma para, mülk, şaşaa, lüks, zenginlik ve bunları çağrıştıran her şey geliyordu. Ki evet, Gatsby, görkemli malikânesinde partiler düzenleyen, varsıl, bir o kadar da gizemli bir karakter. Ve biz okuyucular, bu gizemli silüetin arkasında yatan derin mi derin karakterin serüven boyunca Nick'in anlatımıyla çözülüşüne tanıklık ediyoruz. Evet Gatsby etrafında dolaşıyor hikâye, fakat Gatsby'nin etrafındaki karakterler de bir o kadar anlaşılması güç, bazen ironik, bazen hadsiz, bazen yersiz. Gatsby'nin yolculuğunda, onu gerçekten tanıdıktan sonra, birçok anlamda onunla bağ kurdurtuyor yazar.
Hikâye 1920-30'ların Amerikasında geçtiği için yazarın "Amerikan Rüyası"na atıflarına da bolca rastlıyoruz. Ayrıca Fitzgerald'ın sanatçı atıfları da birçok eser kazandırdı bana. •
Derin karakter bağlarını, karakterlerin seçim süreçlerini, seçimlerinin sonuçlarına nasıl yaklaştıklarını gerçekçi bir yolla, hissettirerek anlatıyor yazar. Her anlamda iç dünyama farklı anlamlar katan bir eserdi. Geç kalmışım demeyeceğim, kendi zamanımda okudum sanırım, iyi ki de okudum. •
• "Birini eleştirmeye kalkıştığında, bu dünyada herkesin senin
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Dorian Gray'in Portresi·272 syf.·Edebiyat
8/10
2019 30. kitabı
•
Ruhun bir yüze sahip olması fikri gerçekten ilginç. Üzerinde durdukça, kitabı okudukça derinleşen bir düşünce. "Acaba benim ruhumun bir yüzü olsa, nasıl bir yüz olurdu?" Özellikle kötülük çerçevesinde düşününce, insan hatalarını, yanlışlarını ortaya serince bu portrenin nasıl bir şey olacağı, neye benzeyeceği insanı ciddi ciddi sorgulamaya itiyor. Oscar W., Dorian'ın portresinin nasıl Dorian'la birebir aynı güzel yüze sahip olup aynı zamanda ucubeye benzeyebildiğini ustalıkla anlatmış. Kötülüğün ruha nakış nakış işlenmesini, portrede ağzın kenarına gelip yerleşen sinsi bir gülümseme olarak betimlemek sarsıcı bir etki bırakıyor.
Haz, hedonizm, insanlığın duygu geçmişi gibi birçok meseleye de değinmiş yazar. Lord Henry karakteri bu anlamda en çok dikkatimi çeken, beni kendimle yarıştıran, yeri geldiğinde kendiyle takıştıran bir karakter oldu. Lord Henry'nin sahnelerinde sanki onunla bir randevuya gitmişim de beyin fırtınasına oturmuşum gibi hissettim hep. Yazarın toplumsal, sanatsal sorunlara ince eleştirilerini böyle uç bir karakter üzerinden akıtması muazzamdı.
Ve ana karakterin erkek olması. Dillere destan güzelliği ile Dorian bir erkek. Ve karakterin iç dünyasına indikçe gerçek hayatta olduğu gibi, bir insan olarak Dorian'ı tüm açıklığıyla, duygularıyla, istekleriyle, aptallıklarıyla, zihniyle izliyoruz. Güzellik algısının, bir erkek fakat önce ruha sahip bir insan olan Dorian'la ve diğer karakterleriyle (Basil örneği çarpıcı) nasıl da elastik olduğunu gösteriyor Wilde.
Yorumlanacak çok cümle, düşünce var Wilde'ın Dorian'ında. Ama bir şey kesin ki, ruhun en detaylısından bir portresini çizip asmalı duvara, her geçen saniyeye dayanması, güzelliğini, biricikliğini kaybetmemesi için hep onu el üstünde tutmalı. Galaksiler misali engin, büyüleyici olabilmeli. Ruhunu