Ölüm hayatın zıddı değildi, bilakis hayatla başlıyordu ve hayatın ta kendisiydi. Ölüme ilerlemenin adı hayat olmuştu. Doğan herkes bu yolu yürüyor ve günü gelince de dünyayı terk edip gidiyordu.
Ama kendinde ya da yolculukta mükemmelliğin peşindeysen karşına çıkan her boş tepede umudunu biraz daha kaybedersin. Yolcu da yolculuk da mükemmel değildir. Olması gereken budur; böyle yaratılmıştır.