gönül

"Kimi dinde imanda, buldu yolu Kimi akıl, bilim yolunu tuttu. Derken bir ses geldi karanlıklardan: Gafiller! Doğru yol ne odur, ne bu!" (Hayyam)
Reklam
Sen bu dünyanın sırlarına eremezsin, Erenlerin dilini de sökemezsin! Iyisi mi, al şarabı, cennet et dünyayı: Öbür cennete ya girer, ya giremezsin! (Hayyam)
Hayat, soğuk, kayıtsız, herkesin maskelerini çeker alır zamanla: maskeleri de hani çoktur herkesin. Fakat bazıları hep aynı maskeyi kullanırlar, ister istemez kirlenir, yıpranır bu maske. Tutumlu kimselerdir bunlar. Bir kısmı evlatlarına saklarlar maskelerini; bir kısmı da vardır ki boyuna maske değiştirirler, ama yaşlandıklarında görürler ki bir sonuncu maske kalmış ellerinde ve bu da pek çabuk eskir, o zaman maskenin gerisinden gerçek yüzleri çıkar ortaya.
Cinsel ilişki ânında, iki kişi yalnızlıklarından kurtulmak için birbirine yapışır, herkeste aynı delice kıpırdanışlara bir kapıdır bu, ve yavaş yavaş ölümüne derinliklerine yönelmiş bir pişmanlıkla karışıktır...
Bana göre değildi bu dünya; bir avuç yüzsüz, dilenci, bilgiç, kabadayı, vicdansız, aç gözlü içindi; onlar için kurulmuştu bu dünya. Yeryüzünün, gökyüzünün güçlülerine avuç açanlar, yaltaklanmasını bilenler için. Kasap önünde bir sinir parçası için kuyruk sallayan aç köpek gibiydi onlar.