Büşra
@gokceebusraa
bir şiirin ağlattığı, bir gülün râzı ettiği
İyi nesnelerini ancak zorla kurabilmiş insanlar, onun rekabetçi ve hasetli duygular yüzünden bozulacağı ve yitirileceği kaygısını taşırlar ve bu yüzden rekabetten ve başarıdan kaçınmak zorunda hissederler kendilerini.
Reklam
Başlangıç, anneyle mutlu ilişkidir bence; bütün yaşam boyunca nefret ve kaygıyı bu ilişki hafifletir ve insana yaşlılığında bile destek ve tatmin duygusu verir.
İyi nesneyi sağlam ve güvenilir bir biçimde kurabilmiş bebek, yetişkinlik döneminde kayıplara ve yoksunluklara karşı telafiler geliştirebilir.
Eğer ben daha taşıyacak gücü yokken vakitsiz bir suçluluk duyarsa, bu suçluluk bir zulmedilme deneyimi olarak yaşanır.
İlksel iyi nesneyi görece güvenli bir biçimde kurabilmiş olan kişiler, nesnenin kusurlarını görseler de ona duydukları sevgiyi sürdürebilirler; bunu yapamamış olanların aşk ve arkadaşlık ilişkilerindeyse sürekli bir idealleştirme ihtiyacı görülür.
İdealleştirme, zulmedilme kaygısının uzantısıdır-ona karşı bir savunmadır-
Reklam