gökce

gökce
hiçbir kitap taşıyamaz sırtımızdaki hikayelerin ağırlığını.
Reklam
inanmak ile körü körüne beklemek arasındaki ince çizginin adısın sen.
o şehrin dışındaki kasabayım ben adını hiç duymadığın ama hep içinden geçtiğin.
en derine dokundun sen bana bir kez bile dokunmadan.
dengeli yaşamak nedir bilmem ben üzgünsem ağlamam, çağlarım mutluysan gülümsemem, ışıl ışıl parlarım öfkeliysem bağırmam, yakarım uçlarda yaşamanın güzelliği şu sevdiysem kanatlandırırım sevdiğimi belki de iyi değil bu yaptığım hep uçup giderler çünkü hele bir de kalbim kırıldıysa gör sen beni kederlenmem paramparça kalırım.