Kitabın temel felsefesi, dünyevi bir sevginin nasıl olup da insanı Allah sevgisine (ilahi aşk) ulaştırabileceği üzerinedir. Yazar, "Elif" harfinin dik duruşunu, saflığını ve tekliğini sembolleştirerek sadakati ve tevazuu işler. Sevmek, sadece bir kişiye duyulan his değil, o kişinin aynasında Yaradan'ı bulma yolculuğu olarak betimlenir