O kadar yordu ki beni... O kadar...
(Bu kez gerçekten anlamak istedim. Üzerinde çokça düşündüm. )
Yedi Güzel Adam şiirindeki kişileri o kadar incelikli anlatmış ki hayran olmamak mümkün degil. Hatta bu şiirle ilgili kendinin de bir açıklaması var. Onu da sonraki gönderiye eklemeyi düşünüyorum.
Kitap hem acıyı hem umudu barındırıyor.
"Gül kokuları çocukların kaburga kırıklarından geliyor" diyor şair. Üzerine kitap yazılacak bir mısra bence.
Bir de Rasim Özdenören ifadesi ile "dini malzeme olarak kullanmamıştır Zarifoğlu; yaşadığını, hissettiğini yazmıştır". Bence şu mısralar bunun en saf örneği:
"Halk aşksızsa sokaklar,
Banka dükkanlarıyla doludur"
Anlatılacak çok şey, altı çizili çok mısra var. Ara ara dönüp tekrar tekrar okunmalı.