"Rifat lIgaz, 1940'larda toplumsal gerçekçi akımı seçmiş bir ozan. Şiirlerinde, 'hüzünlü bir gülümseme' ışıldar baştan beri.
'Alişim' (1944) şiirinde kolu kopan işçiye: Kızlar da emektar sazın gibi çifte kol ister saracak' derken, ne acıma vardır, ne ağıt. Yalnız o hüzünlü gülümseme. Bu gülümseme 'Kulağınız Kirişte'de sürüyor. Usul bir yaşam inadını da sürdürüyor bu kitaptaki şiirlerinde Rifat Ilgaz. Yaşamayı 'mısra misra sevmiş'. 'Ne varsa kaybettiğim bütün bulduğum şiirde' demiş bir ozanın kazancını hesaplıyor:
'Geride kalanlara ne bırakacağın, / .) /Olsan olsa / Karadeniz'den payıma düşen.. / Beş on leylek yer gokyüzünden' (Bilmeyecekler)
Bütün varı yoğu gökyüzünden caymayan şair;
'Yedi Canlı Olmak' şiirinde:
"Yaşamak için geceli gündüzlü / Dileniyorum üstelik!' diyor." (SENNUR SEZER – Gösteri, Eylül 1983)
·
13 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.