Acemi (!) =)Edebiyat
Dostoyevski’nin ilk kitabı olan İnsancıklar -orijinal ismiyle Yoksul İnsanlar- adından da anlaşılıyor temelinde fakirliği iki insanın mektuplaşmalarıyla aktardığı bir eser. Karakterlerimiz -birbirinin aynı zamanda uzaktan akrabası olan- yaşlı memur Makar Devuşkin ve yoksul genç bir yetim olan Varvara. Birbirlerini arkadaş olarak görüp mektuplarında dertleşiyorlar aralarında başka bir boyutta da bir sevgi var gibi =) -Makar Devuşkin’in sevgisi daha baskın :D(- Varvara’da daha çok bencillik gördüm.-)Gerek karakterlerin hikayelerinden gerekse çevrelerinden bahsettikleri olaylardan yoksulluğu gerçekten hissedebiliyoruz. Kitapta bahsedilen herkes sahiden insancık. Her biri diğerinden daha yoksul gibi... Ben işlenen duygunun aktarımını sevdim fakat kitabın üslubu sonuna kadar okumamı çok zorlaştırdı. Mektuplaşan iki kişi sanki aynı kişiymiş gibi yazma üslupları çok benziyor hatta aynı dediğim yerler bile oldu. Kitabı bitirdiğimde de tatmin olmamıştım. Ne okudum bile dedim? :/ Dostoyevski’nin yazdığı bu ilk eser “Yeni Gogol geldi!” dedirtmiş fakat ben bu iki kişinin tamamen farklı tarzlarda kişiler olduğunu düşünüyorum. Ancak, büyük bir yazar geldi anlamında iki kişinin adı bir araya gelmeli bana göre. Genel olarak yazarın ilk eseri olduğunu unutmadan okunması gereken istenen duygunun verilebildiği, üslubun eksik kaldığı bir kitaptı. Yazarın diğer eserlerini İnsancıklar’dan önce okuduğum için kendimi yazarın gelişimine tanık olmuş gibi hissediyorum =)
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.