Öykünün yırtılıverdiği yer;Edebiyat
Kitap 1 hikâye 13 masaldan oluşuyor. Kitaba ismini veren 
Göçmüş Kediler Bahçesi yle başlıyor ,3 sayfa. Nasıl yani bittimi derken bir masal karşılıyor sizi sonra,13 masalın arasına serpiştirilmiş bölüm bölüm devam eden bir hikâye anlatısı aslında Göçmüş Kediler Bahçesi (okuyacak olanların özellikle bu tasarıma dikkat etmelerini isterim,ben ikinci masaldan sonra anladım zira). Diğer masallarla bir bağlantısı veya kesişmesi olmayan bir hikâye okuyorsunuz,masallar ise günlerin saatlere bölünmesi gibi her biri kendi içinde ayrı bir dünya.
Konusu:Hikâye ve masalların hepsinde ortak bir yan var işlenen “ölüm teması”.
“Ölüler herşeyi bilir;öğrenmenin yolu da ölmektir.Ölüp yok olan,ölülere karışan, yerin,suyun altına inip onlardan salık alan,gökyüzüne onun da ötesine çıkıp ışığı,aydınlığı,bilgeliği oradan,çiçek derer gibi,yanına alıp gövdesinin dağılmış parçalarını yeniden bir araya getirerek,tazelenip yeniden doğmuş gibi yeryüzüne dönerek insan arasına karışandır ki bilinecek herşeyi bilir.” Avından El Alan Masalı- syf:25
Masallarda balıkçının kolunu yutan Orfinoz,Sazandereye ulaşmaya çalışan adam,garip bir ortaçağ abdalı,kirpiye övgü,yengecin intikamı,Güneşe vurgun bir adamın hikâyesi,ip cambazlarının hazin ölümleri,Alsemender,incitmebeni bekliyor sizi.
Ölüm temasının derinden hissedildiği,doğanın tüm figürleriyle fantastik bir biçimde masallara nüfuz edildiği,kurmaca ve gerçegin girift bir biçimde iç içe geçtiği, zengin bir okuma oldu benim için.Hem her iyi kitap okuduğumda hissettiğim gibi ‘neden geç kaldım diye hayıflanırken yakaladım kendimi’. Hem de iyi ki daha önce tanışmamışım yazarla dedim kendi kendime.Çünkü daha çok hammışım,pişmem,yol almam gerekirmiş edebiyat ve felsefeyi aynı cümlede giyinmek için.
Zira Felsefe bir kumaştır. Kalın,tok,değerli,iplik iplik....Felsefi Edebiyat ise o kumaşdan çekilmiş birer ipliktir.Ve ben öyküde çıtayı yükselten,kumaşın ipinin ucundan çektikçe uzayan,uzayıp da yol olan,yollar açan.Zihni devinimlere sürükleyen kalemi çok sevdim.
Bilge Karasu ya;
Sevgi ve Muhabbetle..
Göçmüş Kediler Bahçesi yle başlıyor ,3 sayfa. Nasıl yani bittimi derken bir masal karşılıyor sizi sonra,13 masalın arasına serpiştirilmiş bölüm bölüm devam eden bir hikâye anlatısı aslında Göçmüş Kediler Bahçesi (okuyacak olanların özellikle bu tasarıma dikkat etmelerini isterim,ben ikinci masaldan sonra anladım zira). Diğer masallarla bir bağlantısı veya kesişmesi olmayan bir hikâye okuyorsunuz,masallar ise günlerin saatlere bölünmesi gibi her biri kendi içinde ayrı bir dünya.
Konusu:Hikâye ve masalların hepsinde ortak bir yan var işlenen “ölüm teması”.
“Ölüler herşeyi bilir;öğrenmenin yolu da ölmektir.Ölüp yok olan,ölülere karışan, yerin,suyun altına inip onlardan salık alan,gökyüzüne onun da ötesine çıkıp ışığı,aydınlığı,bilgeliği oradan,çiçek derer gibi,yanına alıp gövdesinin dağılmış parçalarını yeniden bir araya getirerek,tazelenip yeniden doğmuş gibi yeryüzüne dönerek insan arasına karışandır ki bilinecek herşeyi bilir.” Avından El Alan Masalı- syf:25
Masallarda balıkçının kolunu yutan Orfinoz,Sazandereye ulaşmaya çalışan adam,garip bir ortaçağ abdalı,kirpiye övgü,yengecin intikamı,Güneşe vurgun bir adamın hikâyesi,ip cambazlarının hazin ölümleri,Alsemender,incitmebeni bekliyor sizi.
Ölüm temasının derinden hissedildiği,doğanın tüm figürleriyle fantastik bir biçimde masallara nüfuz edildiği,kurmaca ve gerçegin girift bir biçimde iç içe geçtiği, zengin bir okuma oldu benim için.Hem her iyi kitap okuduğumda hissettiğim gibi ‘neden geç kaldım diye hayıflanırken yakaladım kendimi’. Hem de iyi ki daha önce tanışmamışım yazarla dedim kendi kendime.Çünkü daha çok hammışım,pişmem,yol almam gerekirmiş edebiyat ve felsefeyi aynı cümlede giyinmek için.
Zira Felsefe bir kumaştır. Kalın,tok,değerli,iplik iplik....Felsefi Edebiyat ise o kumaşdan çekilmiş birer ipliktir.Ve ben öyküde çıtayı yükselten,kumaşın ipinin ucundan çektikçe uzayan,uzayıp da yol olan,yollar açan.Zihni devinimlere sürükleyen kalemi çok sevdim.
Bilge Karasu ya;
Sevgi ve Muhabbetle..··
1.103 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.