Kitaba keskin bir giriş cümlesi ile başlanılmış : "Anam ölmüş bugün. Belki dün bilmiyorum."
Bu cümle okuyucuya iki tür insan karakteri düşündürüyor.
Birincisi : Üzüntüsünden günleri bile unutmuş acısı içinde boğulan bir oğul.
İkincisi : Umursamaz , vefasız bir evlat.
Ama kitabı okurken öyle bir kişi ile karşılaşıyorsunuz ki tek annesine karşı değil tüm hayata karşı umursamaz , duygusuz, kendine bile yabancı olan birini görüyorsunuz.
Olay annesinin ölümünden başlayıp , katil olana ve idam mahkumu ilan edilene kadar devam ediyor.
Ruhu , duygulara bulanmamış. Bir önceki gününden , ertesi günün hiçbir farkı olmayan birini anlatıyor yazar. Özellikle mahkeme salonundaki hali beni çok düşündürdü.. Avukatı onun savunmasını yaparken o anlardan sıkılan , bitse de kurtulsam bu ortamdan, tarzında olan düşünceleri sürekli iç dünyasında tekrar eden bu adamın hayata karşı zaten hiçbir beklentisi olmaması şaşırtıcı gelmedi.
·
90 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.