Ne diyebilirim ki.. Bu kitap hakkında ne söylesem eksik kalır gibi. Bir yazarla tanışma fırsatım olsaydı
Szabo’yu seçerdim hiç şüphesiz. İnsanları biraz da o anlatsın bana. Başkalarının hayatlarına dokunmak için çırpınırken kendi ailemizle, yakınlarımızla bir görev duygusuyla kurduğumuz bağları bana da anlatsın, eksiksin ve bundan dolayı desin isterdim. Kitaplar hakkında inceleme yazmam normalde haddime değildir diye. Fakat bu defa öyle yapmamak için haklı bir sebebim var. Bu kitap herkese ulaşsın herkes bu zevki bu acıyı tatsın isterim. İsterse benim gibi ağlamaktan gözleri şişsin. Ama hala yaşam oyununun içindeyken duysun bu cümleleri.
Kitabımızda Iza adındaki doktorumuzun çevresinde şekilleniyor anlatı. Çoğu zaman kendi dilinden değil etrafındakilerin gözünden görüyoruz olayı. Onun, herkesin ihtiyacına daha o istemeden cevap verişiyle tamam olduğunu sanmasını onları aslında dinlememesini kulak vermemesini. Ben de bir Iza’yım. Ben de tıp okuyorum Iza gibi hastalarıma yetişmek istiyorum ve ben de küçüklüğümden beri ailem daha istemeden elimden geleni fazlasıyla yapmak için çırpınan biriyim. Onlar yorulmasın, onlar üzülmesin diye. Fakat bunu yaparken yani her sorumluluğu kendi sırtıma alırken kendime oluşturduğum yoğunlukla onları daha az dinlemeye, daha az duymaya, anlamamaya başlamışım tıpkı İza gibi.
~~~~~~~~~~~~~~~
Alıntı:“ Oysa ben doğduğumdan beri gücümün ve imkanlarımın elverdiğinden fazlasını yaptım. Yaşamımı onunla paylaşmaya kadar vardırdım işi, ki bu bir erkekle asla gerçekten yapmadığım bir şeydi. Ama, o döküntü eşyalarını bana tercih ediyordu..."
“Mutluluk acemisiydi İza.”
En çok canımı yakan bu yüzleşmeydi belki. Şimdi yardıma ihtiyacı olan asıl İza imiş tıpkı ben gibi.Kitap boyunca teşhis koymaya çalıştım bir yandan, O her şeyi bu kadar tastamam yaparken çevresinde yayılan soğukluk dalgasının sebebini bulmaya çalıştım, asla da bulamamıştım kendi yaşamımda bunu İza’nın yaşamında da bulamadım, evet bu kızın eksiği “şudur” diyemiyorum. Bazı incelemelerde İza’ya olan nefreti gördüğümde kıvrandım yine fakat anlamıyorum. Bazı ihtiyaçları eksik olsun sevdiklerimizin, bazı şeylere imkanımız yetmesin ama onlarla daha çok hemhal olalım sanırım tedavi bu.
Uzun bir yazı oldu sanırım bitirirken şunu söylemek istiyorum benim kadar empati yeteneği güçlü olduğunu sanıp da aslında zavallısı olduğunuzu görecek kadar kötü biri olmasanız da mutlaka bir eksiğinizle karşılaşırsınız inanın. Hayatıma giren herkese bu kitabı okutturmak istiyorum. Bu yüzleşmeyi bu okuma zevkini herkes tatmalı.
Ben 
Yeşim Uzundal ’ ın 30 dan önce mutlaka okuyun önerisiyle okumuştum. Şu an 21 yaşındayım. Ona çok teşekkür ediyorum. İyi ki okudum. İyi ki kapattığım yaralar yeniden kanamaya başladı.
Keyifli okumalar.
Yeşim Uzundal ’ ın 30 dan önce mutlaka okuyun önerisiyle okumuştum. Şu an 21 yaşındayım. Ona çok teşekkür ediyorum. İyi ki okudum. İyi ki kapattığım yaralar yeniden kanamaya başladı.
Keyifli okumalar.
·
1 +1'leme
·379 Gösterim
2 Yorum
Bir çok kişiye tabii ki bana da örnek oluyorsunuz. Çoğu kişi gibi beni yeni, nitelikli kitaplarla tanıştıran sizsiniz. Çok teşekkürler. 🌿♥️
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.