Geçmişe Yolculuk(Geçmişini Arayan Gölgeler)Edebiyat
(Spoiler Yok)
Zweing her zamanki gibi yaptığı psikolojik tahilerle okuru doyurmayı başarmış.
Kitabın ana karakteri olan Ludwing'in kendi duygularının farkına varması ve kendi duygularını kendine itaraf etmesi sırasında hissettikleri çok iyi işlenmiş. Yazar sanki yaşadığı şeyleri anlatıyormuş gibiydi.
Yine her zaman olduğu gibi Zweing savaşın insan hayatlarını nasıl etkilediğini çok anlaşılır ve lafı dolandırmadan anlatmış.
Karakterlerin iç dünyasına nüfuz etmemizi öyle güzel sağlamış ki, okurken okuduğunuz karaktere dönüşüyorsunuz. Aşk gibi vıcık vıcık olmuş bir konuyu olağan sadeliğinde ve ilahileştirmeden anlatması okurun yazının bütünlüğünden sapmasına engel olmuş.
Ayrıca hayatın gerçekliğinden kopmaması ve bu gerçekliklerin kişinin öz kimlik kaybına yol açmasını kitabın sonunda yer alan kısımdaki iki satırlık şiirde gayet güzel açıklamış.
Issız eski parkta karlar içinde,
Arıyor geçmişi iki gölge
Bu dize bizlere içinde bulundukları zaman yüzünden birbirinden istemeden dokuz yıl ayrı kalmış iki insanın nasıl değiştiklerini ve geçmişi nasıl aradıklarını vurguluyor.
Ve en son bölümünde şunları söylüyor;
... Gölgeler canlanmak isteyen ama artık başaramayan gölgeler...
Not:Mutlaka okuyun.(Puanım:10/9)
·
6 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.