STEFAN ZWEİNG'İN AYAK SESLERİEdebiyat
(Spoiler Yok)
Zweing'in fazla beğenmediğim nadir eserlerinden biri oldu. Tabi bu yazarlığının daha en başlarında yazdığı bir hikaye olduğu için kendini gösterme çabası çok yoğun bir biçimde belli oluyor.
Stefan bu eserinde alışık olduğumuz gibi yoğun bir psikolik tahlil yerine hikâye ağırlıklı bir eser ortaya koymuş.
Hikayede birbirini tekrar eden betimleme ve tamlamalar var ve bu yüzden akıcılık biraz olsun kayboluyor. Ruhani durumları anlatırken oldukça çok imge kullanması ilk sayfalarda keyif verse bile sonradan can sıkıcı ve anlamayı güçleştiren bir hal alıyor.
Bunu ilk eserlerinden olarak düşünürsek ışığının ne kadar küvetli olduğunu görmemiz zor olmaz. Bu sebeple içinde bulunan hatalar oldukça kabul edilebilir.
Eser Stefan Zweing'in Stefan Zweing olma yolunda attığı adımların ayak izleri ve ayak seslerini taşıyor.
Neredeyse her Zweing eserinde olduğu gibi bu eserde de savaş ve öteki olmak konuları başarıyla anlatmış ve hissetirmiş.
Diğer eserleri yanında her ne kadar sönük kalacak olsada mutlaka okunması gereken bir kitap, çünkü yazarı anlamamıza büyük katkı sağlayacak doneler barındırıyor.
Not: Sönük dediysem Zweing'e göre sönük, yoksa modern klasikler dizgisi içerisinde yer alan bir çok eserden daha kuvvetli ve iyi bir eser. (Puanım:10/7)
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.