Uyurkulak'tan okuduğum ikinci kitap Bazuka oldu. İlki Merhume kitabıydı. İddialı ve cesur bir kalem lakin yeraltı edebiyatı bana çok hitap etmediği için devamında okumadım epey süre. Bazuka öykü kitabını tavsiye ile aldım. İyi ki aldım fırsatım olsa 3 veya 4 saate bitirirdim. Sürükleyici, şaşırtıcı,duygusal, eğlendirici birbirinden farklı 9 öykü var içinde. Dili şaşırtıcı ama öyle özenli değil. Günlük konuşma dilinin sıradanlığı içerisinde yazılmış. Öykülerde öyle özel bir teknik kullanılmamış. Olay akışının bol olduğu öykülerde merak unsuru da hayli fazla. Hatta Kırmızı isimli öykü roman olmalıydı dedim okurken. Öykülerden ikisini tanıtayım istiyorum.
&Tutkular Kitaplığı
Kitaptaki ilk öykü. Değeri bilinmemiş kitaplara hak ettiği değeri vermek isteyen bir kahramanın daha doğrusu bir failin peşinde iz sürmeye başlar okuyucu. Merak unsuru yüksek bir polisiye öykü tadında.
"Okudukça zevkiniz incelir, daha tuhaf daha rafine kitaplara, yazarlara el atmaya başlarsınız, bu meşgale sırasında muhtemelen hayat gailesi bakımından dibe doğru kaymaktasınız... Okuduklarınızı müstesna olduğunu düşündüğünüz satırları anlatmak istersiniz zira şahsa mahsusun hazzı kısa sürer, ömrü uzun olan paylaşmaktır." S. 15
Kırmızı isimli öyküsü ise içinde en beğendiğim oldu. Çok güzeldi. Bir çocuğun gözünden dedesi Hamza'yı dinliyor okuyucu. O sevgiyi, korkuyu iliklerine kadar hisseder okur. Hamza dedenin ise öyküsü başlı başına bir dramdır. Kırmızı rengi görünce verdiği tepkinin nedeni ise oldukça trajik. Keşke roman olsaydı dedim bitirince.
"İnsan çocukken bir büyük saadet ülkesinde yaşıyor, sağa sola şuursuzca koşturup neşeyle kişniyor. Sonra büyüyor, büyüdükçe salaklaşıyor, unutuyor o mesut diyarı, bir nevi ölüyor." s. 75 KIRMIZI
·
154 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.