Agatha Christie'den öykü deneyimiPolisiye
Poirot Araştırıyor diğer Agatha Christie kitaplarından öykü kitabı olması sebebiyle ayrılıyor. 210'a yakın sayfalık bu kitapta 11 öykü var ve her bir öykü 20 sayfa civarında. Dolayısıyla serim düğüm çözüm çok hızlı şekilde işleniyor. Genelde Poirot olaya ilk 2-3 sayfada dahil oluyor ve son 2-3 sayfada da olayı tamamıyla çözüyor. Dolayısıyla olayların gelişimi de kalan sayfalarda çok hızlıca gerçekleşiyor. Kitabın öykü türünde olması, her olayın yaklaşık 20 sayfada çözülmesi, hatta olayların gelişiminin genelde 14-15 sayfa sürmesi sebebiyle genelde olaylarda çok az ipucu elde ediliyor. Hikayeler son ana kadar kendini merak ettirse de bu az sayıda ipucu okuyucunun kendi içinde dedektifçilik oynamasına engel oluyor. Ve bu kitabın Agatha Christie'nin romanlarından bence en büyük farkı hikayelerin yarısı cinayetle değil; kaybolan insanlar, mücevherler veya değerli eşyalarla ilgili. Romanlardan cinayet ağırlıklı kurguya alışkın olanlar için bu kısım hayal kırıklığı yaratabilir.
Birkaç yerde "Agatha Christie'nin okuduğum ilk kitabı buydu, hayal kırıklığına uğradım" gibi yorumlar gördüm; bu kitap Agatha Christie okumak için hiç iyi bir başlangıç noktası değil, bu kitabı Agatha Christie külliyatını tamamlamak isteyenler okusun. Romanlara kendimi kaptıramadığım, günlerce üst üste 30-40 sayfalık kitap okumalara zaman ayıramadığım bir zamanda okuduğum için her bir oturuşta bir hikaye bitirerek verimli bir okuma gerçekleştirdiğimi düşünüyorum.
Kitaptaki bütün öyküler birbirine çok yakın derecede, aralarından sıyrılan aklımı başımdan alan çok çok iyi ya da çok kötü yazıldığını düşündüğüm öykü yok. Her öykü belli bir standarttaydı. Ama yine de kitapta "Mısır lahtinin sırrı" ve "Asil İtalyan'ın Macerası" öyküleri benim favorilerimdi. Bu iki öykü de aslında roman olabilecek potansiyele sahip. Biraz daha dallanıp budaklanarak, detaylar ve karakterler eklenerek roman olarak da çıkabilirmiş.
·
41 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.