Saramago’nun kaleminden böyle bir eseri okumak çok keyifliydi.
Adem ve Havva’dan başlayarak bir yolculuğa çıkarıyor bizi Kabil. Olayları kardeş katili Kabil’in gözünden dinliyoruz. Ve onun tanık olduklarıyla büyüyen nefreti, adaletin olmayışına gösterdiği tepkiyi içimizde yaşıyoruz. Onun sorgulamaları ile birlikte bildiklerimize bakıp birkaç soru da biz sormak istiyoruz.
Saramago çok iyi bir şekilde kurgulayarak Lut kavmi, cennetten kovulma, Babil’in kulesi, Nuh’un gemisi gibi olayları Kabil ile birlikte birbirine bağlamış. Her bölüm geçmiş ve günümüz arasındaki ilişki ve çarpıklıklara yapılan eleştirilerle dolu. Tüm bunları kara mizah olarak ele almış. Bu yüzden bence bazı okurların tepki göstermesine neden olabiliyor. Kurgu olarak okunup metnin altında yatan gerçeklere odaklanmak gerektiğini düşünüyorum.
Aynı zamanda ölümünden önce yazdığı son roman olması da beni çok düşündürdü. Yıllarca edindiği deneyimler, öğretilenleri yaratıcı bir dille harmanlaması ve aklındaki soruları bu şekilde dile getirmesi beni etkiledi.
Beni hiçbir noktasında rahatsız etmedi ve bir solukta okudum Eleştirel bir gözle bakmaya açıksanız okumanız gereken bir kitap