Çocuk, annesinin arzularını ve beklentilerini karşılamak ve kibrini yüceltmek adına başarılı olmak zorundaydı. Bu tip bir anne, genellikle çocuğunun gerçek karakterini ya da bireysel ihtiyaçlarını görmez.
Bunun sonucunda çocukta başarısız olma korkusu, girişimciliğe karşı bir çekingenlik ve yetersizlik duygusu oluşmaya başlar. Başarısız olmaktan korkan çocuk, hayatındaki aktivitelerden elini ayağını çekmeye başlayabilir. Ebeveynlerin çocuklarına zaman ayırmaları ve onların ilgilerini, ihtiyaçlarını, yeteneklerini gerçekçi bir gözle değerlendirmeleri gerekmektedir diyebiliriz.